2ος Κύκλος Διαλέξεων 2021-22

Τρίτη 29/3/2022, ώρα 4:00 μ.μ., αίθουσα Κ16 218 

 

Γιάννης Δημητριάδης

Καθηγητής
University of Valladolid, School of Telecommunications Engineering
Υπεύθυνος εργαστηρίου GSIC/EMIC Consolidated Research

 

Τίτλος ομιλίας

Human-Centered Learning Analytics: The quest for teachers’ and students’ agency.

Abstract

Designing for effective and efficient pedagogical interventions and orchestration in complex Technology-Enhanced Learning (TEL) ecosystems is an increasingly challenging issue. In spite of the significant potential of LA research, it is still unclear how can LA be designed to position teachers as designers of effective interventions and orchestration actions.

This talk aims at discussing some important dilemmas regarding the design and eventual enactment of Learning Analytics (LA) solutions. The first one deals with the teachers’ (and students’ agency) in the process of designing LA tools to properly solve relevant problems. The objective is to find an effective and efficient balance versus LA solutions formulated only be researchers and developers. The second main challenge deals with the balance between Human vs Artificial Intelligence agents during the learning process, and how these technology-enhanced processes may be transparent, responsible, ethical, aiming at the same time to maximize learning.

This talk argues for Human-Centered Design (HCD) and orchestration of actionable learning analytics. It provides a review of needs and existing approaches for HCD in LA, and it proposes three HCD principles for LA solutions, i.e., agentic positioning of teachers and other stakeholders; integration of the learning design cycle and the LA design process; and reliance on educational theories to guide the LA solution design and implementation. The HCD principles are illustrated and discussed through case studies in authentic learning contexts. Finally, some directions for future research and development are formulated to overcome the main obstacles for adoption of HCD for LA.

Τετάρτη 22/12/2021, ώρα 6:15 μ.μ.

 

Μαρία Χατζηγιάννη

Επίκουρη καθηγήτρια, PhD
Τμήμα Αγωγής και Φροντίδας στην Πρώιμη Παιδική Ηλικία, Σχολή Διοικητικών, Οικονομικών & Κοινωνικών Επιστημών, Πανεπιστήμιο Δυτικής Αττικής

 

Τίτλος ομιλίας

Προαγωγή των δεξιοτήτων του 21ου αιώνα και του STEM με τη χρήση τρισδιάστατης σχεδίασης και εκτύπωσης. Ένα ερευνητικό πρόγραμμα για τους ανοιχτούς χώρους δημιουργίας (makerspaces) και τη σχεδιαστική λογική (design thinking) στην Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση.

Περίληψη

Το πρόγραμμα “Makerspaces in Primary School Settings” είχε ως στόχο να εξετάσει πώς οι δραστηριότητες ανοιχτής δημιουργίας που χρησιμοποιούν 3D σχεδιασμό και την τεχνολογία τρισδιάστατης εκτύπωσης θα μπορούσαν να βελτιώσουν τα μαθησιακά και διδακτικά αποτελέσματα. Πραγματοποιήθηκε το 2017-2018 στο Σίδνεϊ της Αυστραλίας από το Παν/μίο Macquarie, με χρηματοδότηση από το Υπουργείο Παιδείας της Νέας Νότιας Ουαλίας και μια ιδιωτικής εταιρείας τρισδιάστατης σχεδίασης/εκτύπωσης (Makers Empire). Συμμετείχαν 3 Δημόσια Δημοτικά Σχολεία, 24 συνολικά τάξεις (από το νηπιαγωγείο έως και τη Δευτέρα Δημοτικού, παιδιά 5 – 8 χρόνων) και 27 δάσκαλοι. Οι δάσκαλοι επιμορφώθηκαν στη φιλοσοφία των ανοιχτών περιβαλλόντων δημιουργίας, στη σχεδιαστική λογική (design thinking) και στη χρήση του προγράμματος τρισδιάστατης σχεδίασης και εκτύπωσης και μετά επέλεξαν να εφαρμόσουν ό,τι έμαθαν σε ένα δικό τους πρότζεκτ μέσα στην τάξη. Οι τεχνικές συλλογής δεδομένων συμπεριλάμβαναν: ερωτηματολόγια πριν και μετά την επιμόρφωση των δασκάλων, συνεντεύξεις στο τέλος του προγράμματος με τους δασκάλους και 34 παιδιά, παρατηρήσεις μέσα στην τάξη από τους ερευνητές και καταγραφή της χρήσης του λογισμικού τρισδιάστατης σχεδίασης από τα παιδιά (εφαρμογή εγγραφής οθόνης). Η ποιοτική ανάλυση των δεδομένων έγινε με το λογισμικό Nvivo και τα αποτελέσματα ήταν πολύ ενθαρρυντικά. Οι μαθητές ανέπτυξαν μια σειρά από ικανότητες του 21ου αιώνα συμπεριλαμβανομένης της δημιουργικότητας, της επίλυσης προβλημάτων, της κριτικής σκέψης, της διερεύνησης, της σχεδιαστικής σκέψης, της συνεργασίας, της αυτονομίας, της επικοινωνίας, εμβάθυναν την κατανόησή τους γύρω από επιστημονικής έννοιες, ενισχύθηκε ο ψηφιακός τους γραμματισμός, και ανέπτυξαν δεξιότητες αναστοχαστικής μάθησης. Τέλος, οι δάσκαλοι εξέφρασαν πολύ θετικές απόψεις τόσο για την επιμόρφωση που συμμετείχαν όσο και για τα μαθησιακά αποτελέσματα που παρατήρησαν στην τάξη τους.